* 26 december 1950                                                                       † 17 juni 2015

Een ernstige ziekte openbaarde zich onverhoeds begin januari 2014. Een operatie en chemokuren volgden. Er brak een periode van hoop en vrees aan. De ziekte kon echter niet overwonnen worden en uiteindelijk is Evert, omringd door zijn dierbaren, op 17 juni gestorven. Evert is, als jongste in een gezin van drie kinderen, geboren in Voorthuizen. Op zijn elfde verhuisde het gezin naar Kampen, waar zijn vader hoofd van een lagere school werd. Evert heeft zijn middelbare schooltijd op het Johannes Calvijn Lyceum doorgebracht. Na de studie politicologie in Amsterdam en een verblijf in Amerika, kwam Evert terug naar Kampen om docent te worden aan de toen hier gevestigde Sociale Academie. Daar leerde hij ook zijn vrouw Lidwien kennen. Samen kregen ze twee zonen: Simon en Thomas.
Evert is in zijn leven en werken geïnspireerd door de filosofe Hannah Arendt. Haar filosofie wordt onder andere gekenmerkt door: ruimte bieden aan verscheidenheid, maatschappelijk engagement en vrijheid kan alleen ervaren worden in interactie met anderen. Evert praktiseerde dit zelf ook: hij had een luisterend oor, een open houding naar de ander, een groot verantwoordelijkheidsgevoel en hij was politiek betrokken. Met bewondering en respect hebben vrienden en familie mee mogen maken hoe Evert, samen met Lidwien en zijn twee zonen, om is gegaan met het lot dat hem trof. De ziekte was er, er werd over gesproken, er waren moeilijke momenten, maar Evert was niet zijn ziekte. Voor zo ver mogelijk wilde hij de dingen blijven doen die voor hem belangrijk waren: het werk op Windesheim aan de School voor Journalistiek, kunst en cultuur zien – veraf en dichtbij - , contacten onderhouden met familie en vrienden, samen met Lidwien de zon zien ondergaan op de boerencamping in Kamperveen en genieten van de bloemen in de tuin. Hij heeft werkelijk tot op het laatst geleefd!
In een waardige afscheidsbijeenkomst op 24 juni in de Bazuinkerk, is stil gestaan bij de veelzijdige en lieve man die Evert was. Woorden die hem recht deden, werden uitgesproken door zijn naasten. Tussendoor konden we luisteren naar muziek die Evert zelf had uitgekozen. Troost vonden we in de woorden van Hooglied 8 vers 6: 'Want sterk als de dood is de liefde'. Het huwelijk van Evert en Lidwien werd destijds met deze woorden ingezegend.
Een indrukwekkende stoet volgde Evert naar zijn laatste rustplaats. Hij zal op zo veel plekken gemist worden.

Janna Bakering

Agenda

Kerkdiensten

Activiteiten